"" "" "" The Wind Manso of Seagulls ... "" "" ""
Someday wind steeds Manso de las Gaviotas in het Oosten
en niemand zal hun aanwezigheid merken wanneer ik aankom glimlachen,
want alleen ik weet wat hij wil, wanneer hij zag me in de ogen
mij vertellen ... "" Het is uw tijd .. ., en je weet waarom ... Ik kwam om te zien. " de dag zal vliegen door andere vogels en "ze" zullen het nooit begrijpen , want het kwam de wind Manso, alleen verzorgd voor hun taken als ze me altijd hebben gevraagd ... je voelt? ... en niet opnieuw verstoppen de bittere depressie die mijn lichaam heeft. Die ooit een vraag uit hun mond wat je voelt, mijn leven buiten hun beslissingen gevormd zonder te denken aan mijn eigen, vreemde gaf me het gevoel ... als een vreemdeling .... in hun eigen leven, als ik gaf je alles wat in mijn bloed .... had .... ik zal wandelaar of pelgrimsweg .... van volkeren .... villa .... of ik zal op een bedelaar bedelen staand of knielend lichaam zal slapen op de vloer met karton op de top ... of zijn het die niet was reeds bekend of familie had ooit ... Maar in ieder geval zal ik meester van mijn leeg en mijn eenzaamheid van de dag, zonder te wachten op mij om te begrijpen en ik vraag wat is mijn leven, ik heb je alles en nooit willen begrijpen wie de vader was had maar minst begrepen die hun verstand verschraalde de mijne. ze zijn niet schuldig aan wat me het gevoel verlaten zonder zijn bedrijf en goed ... beter vanwege info over hen .... Evil verslinden hen , maar zij en ik weet en ik weet grote kwaad loopt naar waar haaren ze weet dat ik weet ... of ze moeten zijn woede te verbergen gaan. Pas als de dag van mijn vrijheid en uw verkeerde, mijn lichaam zal vrijgeven beslissingen te begrijpen hun leven en mislukkingen hun lot en begon mijn stilte te begrijpen, bij het zitten op hun gezichten ... de wind Manso de las Gaviotas in het Oosten ... waar ik vliegen ...
en niemand zal hun aanwezigheid merken wanneer ik aankom glimlachen,
want alleen ik weet wat hij wil, wanneer hij zag me in de ogen
mij vertellen ... "" Het is uw tijd .. ., en je weet waarom ... Ik kwam om te zien. " de dag zal vliegen door andere vogels en "ze" zullen het nooit begrijpen , want het kwam de wind Manso, alleen verzorgd voor hun taken als ze me altijd hebben gevraagd ... je voelt? ... en niet opnieuw verstoppen de bittere depressie die mijn lichaam heeft. Die ooit een vraag uit hun mond wat je voelt, mijn leven buiten hun beslissingen gevormd zonder te denken aan mijn eigen, vreemde gaf me het gevoel ... als een vreemdeling .... in hun eigen leven, als ik gaf je alles wat in mijn bloed .... had .... ik zal wandelaar of pelgrimsweg .... van volkeren .... villa .... of ik zal op een bedelaar bedelen staand of knielend lichaam zal slapen op de vloer met karton op de top ... of zijn het die niet was reeds bekend of familie had ooit ... Maar in ieder geval zal ik meester van mijn leeg en mijn eenzaamheid van de dag, zonder te wachten op mij om te begrijpen en ik vraag wat is mijn leven, ik heb je alles en nooit willen begrijpen wie de vader was had maar minst begrepen die hun verstand verschraalde de mijne. ze zijn niet schuldig aan wat me het gevoel verlaten zonder zijn bedrijf en goed ... beter vanwege info over hen .... Evil verslinden hen , maar zij en ik weet en ik weet grote kwaad loopt naar waar haaren ze weet dat ik weet ... of ze moeten zijn woede te verbergen gaan. Pas als de dag van mijn vrijheid en uw verkeerde, mijn lichaam zal vrijgeven beslissingen te begrijpen hun leven en mislukkingen hun lot en begon mijn stilte te begrijpen, bij het zitten op hun gezichten ... de wind Manso de las Gaviotas in het Oosten ... waar ik vliegen ...
"""" "" El Manso Viento de las Gaviotas ...""""""
Algún día llegará el Manso Viento de las Gaviotas por el Oriente
y nadie notará su presencia cuando sonriente a mi llegue,
pues solo yo sabré lo que él quiere, cuando al verme a los ojos
me diga..."" es tu hora ... y ya sabes porque he venido a verte ...".
Volarán por el día los demás pájaros y "ellos" nunca entenderán
porque vino el Manso Viento, solo se preocuparan de sus quehaceres
que como siempre jamás me han preguntado ... ¿ que sientes ...?
y no tendré que disimular más, la amarga depresión que mi cuerpo tiene.
Que nunca una sola pregunta de sus bocas por saber lo que uno siente,
ajenos a mi vida formaron sus decisiones sin pensar en las mías,
extraño me hicieron sentir ... como un extranjero .... en sus propias vidas,
cuando yo les dí todo lo que más adentro de mi sangre .... había ....
Seré caminante o peregrino de caminos .... de pueblos .... de villas ....
o seré mendigo en una calle que pide limosna de pie o de rodillas,
seré cuerpo que duerme en el suelo con cartones encima ...
o seré el que ya no sabe quien fue o si tuvo alguna vez familia ...
Pero al menos seré dueño de mis vacíos y de mis soledades del día,
sin esperar que me comprendan ni que me pregunten que es de mi vida,
yo todo les dí y nunca quisieron entender quien era el padre que tenían
pero menos entendieron quien sus mentes atrofió para la mía.
Ellos no son culpables de hacerme sentir abandonado sin su compañía
y mejor así ... porque de saberlo....sobre ellos el Mal les devoraría
pero ella y yo nos conocemos y sé muy bien hasta donde su maldad camina
y ella sabe que por yo saberlo ... debo ocultárselo o a ellos irá su ira.
Solo cuando el día de mi libertad y de su mal, mi cuerpo se libere
entenderán las decisiones de sus vidas y los fracasos de sus suertes
y empezaran a comprender mis silencios, cuando sientan en sus caras ...
el Manso Viento de las Gaviotas por el Oriente ... a donde yo vuele ...
y nadie notará su presencia cuando sonriente a mi llegue,
pues solo yo sabré lo que él quiere, cuando al verme a los ojos
me diga..."" es tu hora ... y ya sabes porque he venido a verte ...".
Volarán por el día los demás pájaros y "ellos" nunca entenderán
porque vino el Manso Viento, solo se preocuparan de sus quehaceres
que como siempre jamás me han preguntado ... ¿ que sientes ...?
y no tendré que disimular más, la amarga depresión que mi cuerpo tiene.
Que nunca una sola pregunta de sus bocas por saber lo que uno siente,
ajenos a mi vida formaron sus decisiones sin pensar en las mías,
extraño me hicieron sentir ... como un extranjero .... en sus propias vidas,
cuando yo les dí todo lo que más adentro de mi sangre .... había ....
Seré caminante o peregrino de caminos .... de pueblos .... de villas ....
o seré mendigo en una calle que pide limosna de pie o de rodillas,
seré cuerpo que duerme en el suelo con cartones encima ...
o seré el que ya no sabe quien fue o si tuvo alguna vez familia ...
Pero al menos seré dueño de mis vacíos y de mis soledades del día,
sin esperar que me comprendan ni que me pregunten que es de mi vida,
yo todo les dí y nunca quisieron entender quien era el padre que tenían
pero menos entendieron quien sus mentes atrofió para la mía.
Ellos no son culpables de hacerme sentir abandonado sin su compañía
y mejor así ... porque de saberlo....sobre ellos el Mal les devoraría
pero ella y yo nos conocemos y sé muy bien hasta donde su maldad camina
y ella sabe que por yo saberlo ... debo ocultárselo o a ellos irá su ira.
Solo cuando el día de mi libertad y de su mal, mi cuerpo se libere
entenderán las decisiones de sus vidas y los fracasos de sus suertes
y empezaran a comprender mis silencios, cuando sientan en sus caras ...
el Manso Viento de las Gaviotas por el Oriente ... a donde yo vuele ...
