sábado, 3 de mayo de 2014
De verdomde wind ... is ontwaakt uit zijn droom! ...
De verdomde wind ... is ontwaakt uit zijn droom! ...
je wordt zoals elke winter, arrogant, bedreigend en vervelend
waarschuwen ons dat de zon licht en mooi ... mooie dagen
zijn vergeten en duidelijke zomer ochtenden zijn slechts herinneringen
en je voelt dat je vocht en sterke wind, merk ik dat met deze, de winter kwam.
Omdat de komst van een tsunami, nooit iets meenemen goed ...
je komt DALY's en voorspellers zijn Eerst zie je
maar, dagen voordat je ... in mijn huid en ik voel me als ...
zoals wanneer een kind, in de schok van die auto vertelde me dat ik ben al ...!.
Je veranderen van een station aan de andere vol met regen en buien,
je bent het ongemak van naar buiten gaan om een eenvoudige wandeling te geven,
zijn de herinnering dat naar huis te verlaten ... paraplu komt eerst
're erger dan een Black Shadow wanneer uw regen doorweekte ons lichaam.
En je wreed boosheid, van slapen op de straat genaamd "HOMELESS",
die verwarmd door de maan, op zoek in deuropeningen Dreams ...
verbeelden zachte bedden ... in een huis dag had ...,
geloven dat een paar meter, zijn kinderen slapen in warm dromen.
aankomst Maar die kaarten nu overspoelt hun lichaam ...,
tussen de buien van je woede en kracht van je Winds ...
voorkomen dat ze en het enige dat haar enige recht hield voor hen
voordat ze voelde alsof arm, is nu "slecht zonder Dromen" voelen.
HAAT jullie beiden, wanneer mijn huid gehydrateerd ... Ik voel je ...
dat haat je ... je gewelddadig alsof dat nog voor u, uw voedsel,
die, wanneer slangenbeet, elke hap ...
dieper .... pretenderen injecteren zijn dodelijke gif ...
U of the Winds meest wrede en slechte me dat ze
gesteund mijn gedachten laat mijn gedichten ... of mijn verhalen,
die getemperd door het onrecht uws douches en regenbuien ...
balletjes vallen vrijstaand in het water en dit is niet om ze te lezen.
Maar Leven en dood is de zus van de maan en de heldere hemel,
het kwam op een andere wind neemt je weg van onze prachtige Ria ...
om weg te geven aan de ochtendzon en 's avonds schijnen hun Luceros,
en hij is genaamd North Wind waarin je, je in paniek en angst.
En jij, in onze geest en blijven alleen vage herinneringen ... donker
met onhandig wanneer heimwee van de mens en wat we nooit leren,
onthouden we de regen terwijl ... heb geen ...
en uw naam zal klinken, Zuidwest Wind .. terwijl je rust in de hel.
¡¡¡ El maldito Viento ... ha despertado de su Sueño ... !!!
Has vuelto como cada Invierno, prepotente, amenazador y molesto
avisándonos que el claro Sol y los bellos días de buen tiempo ...
han pasado al olvido y las claras mañanas veraniegas solo son recuerdos
y al sentir tu humedad y tu fuerte Viento, noto que con ello, llegó el Invierno.
Como la llegada de un tsunami , nunca traes nada bueno ...
avisas que vas llegando y los meteorólogos son los que te ven primero
pero yo, días antes de que llegues ... en mi piel ya te presiento ...
como cuando de niño, en el susto de aquel coche me dijiste ¡¡¡ ya llego...!!!.
Eres el cambio de una estación por otra llena de lluvias y aguaceros,
eres la incomodidad de salir a la calle para dar un simple paseo,
eres el recordarnos que para salir de casa ... el paraguas es lo primero
eres peor que una Negra Sombra cuando tu lluvia empapa nuestro cuerpo.
Y tu cruel maldad, impide dormir en la calle a los llamados " SIN TECHO",
que abrigados por la Luna, en los portales buscaban sus Sueños ...
imaginando camas blandas ... en las casas que un día tuvieron ...,
creyendo que a pocos metros, duermen sus hijos en cálidos Sueños.
Pero con tu llegada, esos cartones que ahora envuelven sus cuerpos ...,
entre los chaparrones de tu ira y la fuerza de tus Vientos ...
les impiden lo único que conservaban y para ellos su único derecho
pues si antes se sentían pobres, ahora se sienten " pobres sin Sueños".
¡¡¡ Te ODIO tanto, cada vez que en mi piel humedecida ... te siento ...
que por odiarte... te vuelves violento como si eso fuera para ti, tu alimento,
cual serpiente que cuando muerde, a cada mordedura ...
pretenden inyectar más profundo .... su mortífero veneno ...
Eres de los Vientos el más cruel y pobre de mi que en ellos
dejara apoyadas mis Reflexiones, mis Poemas ó mis Cuentos ...,
que humedecidos por la maldad de tus lluvias y aguaceros ...
caerían desprendidos en bolas de agua y esta no es para leerlos.
Pero como la Vida es hermana de la Muerte y la Luna del claro Cielo,
llegaran los días que otro Viento te alejará de nuestra bella Ría ...
para dar paso al Sol de la Mañana y en las noches brillaran sus Luceros,
y él, se llama Viento del Norte del cual tú, tienes pánico y miedo.
Y de ti, en nuestra mente quedaran solo vagos y oscuros recuerdos ...
cuando con la torpe morriña de los humanos y de lo que nunca aprendemos,
nos acordemos de la lluvia que hace tiempo ... no tenemos ...
y sonará tu nombre , Vientos del Suroeste.. mientras descansas en el Infierno.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario