" "" "Mijn prachtige zee GALLEGO ...." "" "" "" "" "

" "" "Mijn prachtige zee GALLEGO ...." "" "" "" "" "" "" "" "
Zoals elke ochtend laag was met mijn eerste kopje koffie,
Ik zie dat je met je groene turquoise ... binnenkomen of verlaten ...
Even mooi Galicische ... nooit weten als je weggaat of is het misschien te komen,
maar bijna altijd zacht, waardoor ik me als slapen, reizen.

Dat is het gevoel dat we te zien ... In tegenstelling tot andere landen
die elke ochtend als je wakker wordt .... bergen en groene weiden zien alleen,
vlakten en weelderige bossen .... hetzelfde als van kleine zaag ...
Stagnerende of verhoog ... zonder hen te vertellen als jij ... "Ik ben niet van gisteren, ik ben nieuw."

Terwijl u, elke dag brengen wij u verhalen van andere plaatsen waar je loopt,
en de zilte geur ... bezwete stroom houdt om ons te herinneren ...
naar verre liefhebbers snoep kleuren ... waar je je gedichten te brengen ....
We vliegen in dromen ... om je te vinden, onze Sirena.

Ook wanneer u ons verlaat ... je ... je neemt in de warmte van ons land
geval is in andere stranden ... als je moe van hen ... wat ...
eenzame vrouw vraagt ​​.. "waar je vandaan komt ... is er een man die mij wil?
en in die droom om te dragen en te brengen ... u ons het leven ... als je naar onze Baixas komen.

Verte is altijd weet dat de afstand voorbij de horizon,
waarbij in een krijtstreep ... Heaven ... lijkt kus je bij het naderen ...
en zomeravonden ... als de zon in je grot, blozen ...
lijkt te worden begraven, misschien .... ontsnapt uit zijn geliefde, de maan Lunera ...

... De wereld bestaat nog steeds .... in andere verre landen, waar er wordt gelachen en verdriet ...
om de volgende dag terug te keren en zoals altijd, niet wetende als degene die was waren ...
of als u uit verre landen ... te rusten op onze mooie Galicische land ...
bijna sluitingstijd haar oren .... laat ze het lied van de sirenes te horen.

Soms kom je zo vol ... al het zand van het strand u bedekken met uw mantel
als je wilde om het te bedekken ... iemand anders .... Ik kon houden van haar die dag ...
de meeste andere keren zwak komen en laat al het zand ... zwembad ....
alsof haar na zoveel liefde .... haar laten rusten ... rustig en sereen.

En op die momenten, wanneer dat op grond met mijn kleinkinderen, op zoek naar kleine conches
silent ... zonder dat ze ze me horen .... Ik vraag me af of je laat me houdt
vormige shell of een oude komeet .... tussen nat zand ...
dat eerder vanavond ... ... gaf hem zoveel liefde voor mij, een deel ervan, gehad.

Dus als je Alfonsina wilde Heaven onsterfelijkheid zeilde tussen hen,
in het diepst van je ziel ... als je doordringen in de lichamen ...
geef het leven met zachte kalmte aan hen die je zoekt en dat ... Marineras Sirens ...
Zij geloven voelen de zilte vocht wanneer je zachte mantel .... het zand bereikt.

Maar soms, zoals vandaag, wanneer je zijn eigendom van uw liefde .. dat je hard raakt,
White tranen komen uit je ... waarschuwing van de zeilers die op jou varen ...
"" Vandaag ... wees voorzichtig ... dat de wind duwt me en ik kan uw houten boot te breken
voor zijn wreedheid ... altijd wil hij zijn tol te eisen ... je orphan families "

Zou dit liefde .. de weg ....? omdat dezelfde Gaviotas ... als je geliefde komt ...
run op de vlucht naar het vasteland ... meer arme matroos ... Soms moet leveren
zijn eigen leven ... wanneer je lichaam wildwater wind golven ... het dak en het branden, kussen,
het nemen van het leven ... ... niet durven te ontsnappen als de meeuwen voor de zachte grond.

Vandaag heb ik het gevoel dat de wind tot u is gekomen en uw groene heeft haar turquoise verloren ...
terwijl het projecteren van het witte schuim van je tranen wildwater golven contoneas
het vormen van marine golven .... ik nog steeds mooi om te zien .... ik liever niet naderen
voor het geval dat ... hij wilde me .... zijn tol te eisen ... en mijn lichaam op de bodem van je verloren

""""""""" Mi bello MAR GALLEGO....""""""""""""""""

Como cada mañana que bajo ha tomar mi primer café,
te veo, con tu color verde turquesa ... entrando o saliendo ...
que como bella gallega ... nunca sé si ya te vas o es que acaso llegas,
pero casi siempre mansa, como dormida haciéndome sentirte, viajera.

Esa es la sensación que al verte ... nos diferencia de los de otras tierras
los cuales, cada mañana al levantarse.... solo ven montañas y verdes praderas,
llanuras y frondosos bosques .... los mismos que desde pequeños vieran ...
sin crecer ni aumentar ...sin decirles como tú..." no soy la de ayer, soy nueva".

Mientras tu, cada día nos traes historias de otros lugares por donde paseas,
y sobre tu aroma salado ... fluyen amores sudorosos que nos recuerdan ...
a lejanas amantes de dulces colores ... de donde tu traes sus Poemas ....
nos hagan volar en los Sueños ... de encontrar en ti, a nuestra Sirena.

También cuando de nosotros te vas ... llevas en ti ... el calor de  nuestra tierra
por si acaso en otras playas ... cuando cansada llegas a ellas... alguna ...
solitaria mujer te pregunta .. " de donde vienes ... ¿ habrá algún hombre que me quiera?
y en ese Sueño de llevar y traer ... nos das vida ... cuando a nuestras Rías llegas.

Verte es siempre saber que más allá de la lejanía del Horizonte,
donde en una fina raya ...el Cielo ... parece besarte cuando a ti se acerca ...
y en los atardeceres del verano... cuando el Sol en tu cueva, ruborizado ...
parece que se entierra , tal vez.... escapando de su amada, la Luna Lunera...

...  el mundo sigue existiendo .... en otras lejanas tierras donde hay risa y tristeza...
para volver al día siguiente y como siempre, sin saber si eras la que estaba ...
o si has llegado de lejanas tierras ... a descansar en nuestra bella tierra gallega ...
que casi cerrando los oídos .... los dejas escuchar el canto de las sirenas.

Aveces vienes tan llena ... que toda la arena de la playa cubres con tu manto
como si al cubrirla... quisieras que nadie más .... amarla ese día pudiera ...
más otras veces vienes débil y dejas a toda la arena ... descubierta ....
como si después de amarla tanto .... la dejaras descansar...apacible y serena.

Y en esos momentos, cuando bajo con mis nietos, buscando caracolas pequeñas
en silencio... sin que ellos me oyeran.... me pregunto si me has dejado un amor
en forma de caracola o de una vieja cometa.... entre las húmedas arenas ...
que esta noche anterior ... tanto amor le diste ... para que yo, algo de él, tuviera.

Por eso, ALFONSINA te buscó cuando al Cielo de la inmortalidad navegó entre ellas,
que en las profundas entrañas de tu Alma...cuando los cuerpos en ti penetran...
das vida con mansa calma a los que te buscan y los que ... Sirenas Marineras ...
creen sentir cuando la humedad salada de tu manso manto .... llega a la arena.

Pero aveces, como hoy, cuando eres poseída por tu enamorado.. que con fuerza te golpea,
lágrimas blancas afloran de ti... avisando a los marineros que sobre ti navegan ...
"" hoy ... tener cuidado ... que el viento me empuja y puedo romper vuestro barco de madera
pues su crueldad... siempre quiere cobrar su tributo ... dejando a vuestras familias huérfanas"

¿ Será esa .. su forma de amarte....? porque las mismas Gaviotas... cuando tu amante llega...
corren escapando para la tierra firme... más el pobre marinero... debe aveces entregar
su propia vida... cuando el viento tu cuerpo en bravas olas ...lo azotea y ardoroso, la besa,
cobrando vidas ...atrevidas... por no escapar como las Gaviotas para la mansa tierra.

Hoy siento que el Viento te ha llegado y tu color verde ha perdido su turquesa ...
mientras sobresale la espuma blanca de tus lágrimas que en bravas olas te contoneas
formando oleajes marinos .... que aún siendo bella al verte .... prefiero no acercarme
por si acaso... el quisiera de mí.... cobrar su tributo... y mi cuerpo en el fondo de ti se perdiera.