"" "Ik hield van je zo, zo veel en zo veel ...." "" "

"" "Ik hield van je zo, zo veel en zo veel ...." "" "
Ik hield zoveel van je en zo ...... dat mijn kussen wolken bedekt de lucht
 Ik heb je zo van hield en de pijn ........ ..... ze waren bolero nacht
 Ik hield zoveel van je ... ........ ..... die naar adem snakt van het leven verte waren
 Ik hield ..... .... ........ ..... je je voorstellen dat een kus was smelt dag en nacht.

Ik hield zoveel van je en zo ...... de donder ballads werd de wind
 Ik hield zoveel van je en je huid ........ ..... was balsem slak in mijn mond
 Ik hield zoveel van je ... ....... ..... je glimlach, mijn waanzin van de liefde te genezen
 Ik hield ....... .... ...... ..... je stem horen, het was de maagd die naar me sprak.

Maar ik moest zoveel liefde te laten, omdat het rivierwater vervoert in neergelaten
je was niet voor mij en ik wilde de bestemming die u weg te blijven
Bovendien, zelfs vandaag de dag als ik je zie ... Ik herinner me hoeveel ik hield
maar iets werd gekoeld me dat de vogeltjes mijn buik niet krassend.

Het is moeilijk om terug te keren moet voelen wat ik voelde voor u wanneer mijn ziel was een slaaf,
Ik hield van je zo, zo veel ... mijn aders in anemie werden geregistreerd,
niemand kan die liefde te nemen dat betoverde me elke ochtend
maar je daar nog .... en een vriend zal zijn wat je geliefde niet.

Maar toch, ik ben blij dat ik voelde me zo veel liefde en ...
zo, zo ... dat het leven als je eenmaal verschroeit
en als het lot van elkaar gescheiden onze wateren ze niet mee,
Ik hield van je zo, zo veel om te leven .... Uw liefde en zonder dat ik niets.

En als ik maar links is herinneringen ...
Ze helpen me herinneren wat ooit was ...
die was zo groot en zo mooi dat te denken wat
Ik hield van je zo, zo ... dat is overleden aan de liefde .... Ik hou nog steeds van jou.

""" Te amé tanto, tanto y tanto .... """"

Te amé  tanto y tanto ...... que mis besos cubrieron el cielo de nubes
 te amé  tanto y ........  ..... que el dolor, eran boleros de la noche
 te amé tanto ... ........  ..... que el verte eran bocanadas de vida
 te amé  .....  .... ........  ..... que imaginarme un beso era derretirse noche y día.

Te amé tanto y tanto ...... que los truenos se volvieron baladas al viento
 te amé tanto y ........  ..... que tu piel era bálsamo de caracol en mi boca
 te amé tanto ... .......  ..... que tu sonrisa, hasta mi locura de amor curaba
 te amé .......  .... ......  .....  que oír tu voz, era la Virgen quien me hablaba.

Pero tuve que dejar pasar tanto amor, como agua lleva el río en su bajada
que tú no eras para mí y quiso el destino que te alejaras
más, aún hoy cuando te veo ... recuerdo cuanto te amaba
pero algo se enfrió en mí, que los pajarillos mi barriga no rascaban.

Es difícil volver ha sentir  lo que por ti senti cuando mi alma estaba esclava,
te amé tanto y tanto...que mis venas en anemia quedaron grabadas,
nadie podrá ocupar ese amor que me embrujó cada madrugada
pero sigues ahí ....y como amiga serás lo que no fuiste de amada.

Pero aún así, soy feliz de haber sentido tanto y amor ...
tanto y tanto ... que en la vida una sola vez te abrasa
y si el destino separó nuestras aguas para no juntarlas,
te amé tanto y tanto .... que vivir fue tu amor y sin él no soy nada.

Y aunque solo se halla quedado en recuerdos ...
ellos me ayudaran a recordar lo que un día sentía ...
que fue tan grande y tan bello que al pensar lo que
te amé tanto y tanto ...que muerto de amor.... te sigo amando.