Nee zoon ... zonder kleindochter ... Grootvader vloog één ochtend ..."

"Nee zoon ... zonder kleindochter ... Grootvader vloog één ochtend ..."
Zittend op een pola, kwam op een dag een Pio-Pio moe,
Hij werd in het nauw gedreven in de kofferbak uit angst om te vallen bewusteloos
Hebt u reisde veel dat ik erg moe ...?
-¡¡¡Te Care niet te praten ... maar ... jarenlang vliegen ... !!!
- Maak je geen zorgen en rust, ik kijk je niet naar beneden vallen
en zodat ze in slaap viel Pio-Pio dat op een dag kwam naar me toe.

Ik zag hem liefdevol, haar gezicht verre herinnering bracht me
en ik laat slapen 2 dagen en opgerold vleugels
Slechte Pio-Pio -¡¡¡ dat vele jaren vliegen duren ... !!!
-¡¡¡Vaya ... Het lijkt despertando..hola Pio-Pio ben je nog steeds moe?
Hoe lang heb ik geslapen en ondersteund in uw boom ...?
-¡¡¡Que Cares ... het belangrijkste is dat je gerust ... !!!

Nou ... Ik eet wat, moet ik verder dan ik heb gevlogen vliegen ...
-¡¡¡ Voor een beetje ... of om te ontsnappen aan je eigen verleden ... !!!
-¡¡¡ Ay, oude vogel ... als ik je vertelde hoeveel pijn mijn vleugels vertrokken ... !!!
-van Dat je wilt of niet het hangt contarlo¡¡¡llevo wachten zo lang !!!
Hij kwam de dag dat ik had nooit gedacht dat zou niet willen dat ...
Ik liet mijn kleine leven, zonder mij ... en harteloos ik vlieg ...

Pio-Pio -¡¡¡Sigue uw account is al schrijnend me ... !!!
Hij had een gezin, maar alleen metgezel was de duivel ...
Het stikte me ademen, bond me als je dwalen wilde een tijdje ...
en dus elke dag ... mijn ziel was hold nemen ...
iedereen wist wat er gaande was voor meer
Ik gaf me, hij nooit een klacht van haar linkerzijde, van mijn lippen.

Ik wist dat ik hield van mijn leventje, van mij om te vertrekken
en ik zag dat zonder mij, niets op aarde ontbrak
dus ik op een dag pakte de vlucht zonder de blik te buigen
en sinds die ochtend, vliegen doelloos of kaart
'En omdat je me niet vertellen of is het misschien niet hou van je?
Het spijt me vader ... maar mijn waanzin verblindde me bitter ziel

'Ik heb gewacht zitten in de pola ... sinds je vertrek,
weet een andere fout ... aandeel niet met mij je ellende,
je kleine leven, is gegroeid en als jij, denk ik niet met me praten,
misschien op een dag je op de deur kloppen en je moet je woord uit te leggen,
Ik ben oud om te vliegen, maar je bent niet oud te wachten
en spreekt tot hem de grootvader zitten op de tak ... hij droeg in zijn ziel.

" Sin hijo ... sin nieta ... voló el abuelo una mañana ... "

Sentado sobre una pola, llegó un día un Pío-Pío cansado,
se arrinconó hacia el tronco temiendo caer desmayado
-¿Has viajado mucho que te veo muy fatigado...?
-¡¡¡Te importa que no hable ... pero sí ... llevo años volando...!!!
- No te preocupes y descansa, yo cuidaré que no caigas abajo
y así quedó dormido aquel Pío-Pío que un día llegó a mi lado.

Le vi con cariño, su cara un recuerdo me traía lejano
y dejé que durmiera 2 días con sus alas acurrucado
-¡¡¡ Pobre Pío-Pío que llevas tantos años volando...!!!
-¡¡¡Vaya ... parece que se está despertando..hola Pío-Pío ¿sigues cansado?
-¿Cuanto tiempo llevo dormido y en tu árbol apoyado...?
-¡¡¡Que mas da ... lo importante es que hayas descansado...!!!

-Bueno... comeré algo, debo volar más lejos que lo que he volado...
-¡¡¡ Para un poco ... o es que escapas de tu propio pasado ...!!!
-¡¡¡ Ay, viejo pájaro... si te contara cuanto dolor mis alas dejaron...!!!
-De ti depende que quieres o no contarlo¡¡¡llevo tanto tiempo esperándolo!!!
-Llegó el día que nunca lo hubiera ni pensado desearlo...,
dejé a mi pequeña vida, sin mí ... y sin corazón sigo volando...

-¡¡¡Sigue Pío-Pío que tu relato ya me está angustiando...!!!
-Tenía una familia pero más que compañera, era el diablo ...,
me ahogaba al respirar, me ataba si pasear deseaba un rato ...
y así, día a día ...de mi alma se fue apoderando ...
todos sabían lo que iba pasando por más
que me dí, nunca salió una queja de ella, de mis labios.

-Yo sabía que quería a mi pequeña vida, de mí se apartara
y yo veía que sin mí, nada en la tierra le faltaba
así que un día levanté el vuelo sin doblar la mirada
y desde aquella mañana, vuelo sin rumbo ni mapa
-¿Y porque no me lo contaste o es que acaso amor yo no te daba?
-Lo siento padre... pero mi amarga locura me cegó el alma

-Te llevo esperando sentado en esta pola ... desde tu marcha,
no cometas otro error...comparte conmigo tu desgracia,
que tu pequeña vida,ha ido creciendo y como a ti, a mí no me habla,
tal vez algún día llame a la puerta y tendrás que explicarle tu palabra,
yo ya soy viejo para volar, pero tu no eres viejo para esperarla
y le hablarás del abuelo que sentado en la rama...la llevó en su alma.