Onder wegen .... en doornige paden ...!!

SORRY voor de fouten van de vertaling van deze blog

Onder wegen .... en doornige paden ...!!

Verdrinken mijn stem ... maar wil blijven schrijven mijn pen,
ik denk het niet ... Dromen en mijn herinneringen zijn nog op zoek,
wegen verbreed mijn stappen ... meer ik mijn weg te vinden,
stak ik mijn donkere nachten met Luceros houdt schijnt,
en ik ben .... en het einde van de dag ... meer te gaan ... Ik kom terug ....
en ik stop per ongeluk een voet te verplaatsen ... maar ik wil meer ... Ik kan niet ...
alsof de verklaring van mijn brief ... zal een ruimte waar een kus niet blijven
en de wind van mijn ongeluk alleen wolken .. zijnde ... een woestijn
zonder te zijn geliefd ... wanneer iemand houdt van me ... mijn lichaam is verdrinking,
zoveel keek mijn site ... Ik verwijderde de stoel toen ik in het zitten. Na zijn geboren man, God heeft ons beroofd van dat DON, dat de Dichter willen hebbenomdat Hij in Zijn wijsheid verliet de vrouw gedichten schoonheid van je lichaam , maar 's nachts ... Soledad .... is altijd zijn gevangenschap en zijn liefde, alleen herinneringen en dus nooit zal er een dichter die de sensualiteit van een gedicht kan uitdrukken, zijn als overgedragen .. De Dichter van Liefde Mary .. slechts een zeggen ... "I love you ..." Een man kan de zoetheid en de vreugde van plezier die nacht brieven niet geven van de Dichter van de Nacht Gloria ... Gedichten wikkelt haar vurige en ongewenste kussen, noch duisternis van verwarring tussen de I LOVE YOU en ik hou van de Dichter COTÉ wilt verbergen ... As Love .... heeft verborgen in zijn lichaam ... of de ballads "vandaag ... maar morgen ... als je een geheugen 'van de Dichter AME die schrijft vanuit dat verre land .... maar we waren dicht bij het ​​hart dat je hebt. , herinneren wat een Gedicht, andere zoals ik hou van je en kan niet, soms een Tango Fado zonder te vergeten dat AMALIA ripper nog in zijn stem ... als een goddelijke herinnering, en dus, het is gewoon een Poet ... als geboren vrouw ... en woont op zijn kussen te brengen, als een vrouw ...liefdevolle God eerst geschapen zijn aardse dromen ... Don gaf je dat mannen het hebben en die nooit bereiken .... totdat we ineenkrimpen als ... "over praten ..."Meer, ik wil dat je mijn stem verdrinken ... maar mijn pen ... niet laten mijn gedachten zwijgen en alleen de nacht donkerder mijn pijn en mijn angsten, maar toen ik weer wakker ... Mijn wegen zijn bedekt met doornen, voor wie ik veel om mijn dromen te beschermen .. maar ik ben moe .. . en wanneer de dichter, geen controle over hun gevoelens verborgen, in tegenstelling tot de dichter die alleen huilt zijn eenzaamheid ... omdat hij, .. vond geen return ... eenzaamheid ... de Dichter eenzaamheid is nog maar een kind ... toen zijn moeder niet heeft terug te komen .. en het ergste is wanneer de Dichter ... willen zijn pen te breken en met het ... stikken ... niet alleen je lichaam! ... maar zijn ziel en dus met het ... doden alles Poet veer ... het kan .... om het te lezen .... MOOIE ...

¡¡¡¡¡¡¡¡¡ Entre caminos.... y espinosos senderos...!!!!!!!!!!

Ahogo mi voz ... pero mi pluma quiere seguir escribiendo,
no quiero pensar... y mis Sueños siguen buscando recuerdos,
caminos sobre mis pasos se extienden... más no encuentro mi sendero,
ilumino mis oscuras noches con amores de resplandecientes Luceros,
voy y voy .... y al final del día ... más que ir... de vuelta vengo ....
y me paro sin querer mover un pie... pero por más que quiero... no puedo ...
como si al pliego de mi carta ... no le quedara un espacio donde depositar un beso
y el viento de mis desdichas solo traen nubarrones.. siendo yo... un desierto
que sin haber sido amado... cuando alguien me ama... se ahoga mi cuerpo,
pues por mucho que busqué mi sitio...la silla me retiran cuando en ella me siento.

Habiendo nacido hombre, Dios nos privó de ese DON, cual Poeta desea tenerlo
pues ÉL, en Su sabiduría dejó a la mujer la belleza de los Poemas de su  cuerpo
aunque en las noches... su Soledad.... sea siempre su cautiverio y su Amor, solo recuerdos
y por eso nunca existirá un Poeta que pueda expresar la sensualidad de un Poema,
como lo transmite La Poetisa del Amor... María.. con decir solo un ... " te quiero..."
ni puede el hombre dar la dulzura y el gozo del placer que las cartas nocturnas
de la Poetisa de la Noche Gloria... envuelve sus Poemas en ardientes y deseados besos,
ni la melancolía de la confusión entre el TE AMO y TE QUIERO que la Poetisa COTÉ
quiere ocultar ... cuanto Amor .... tiene escondido en el interior de su cuerpo ...
o las baladas de " hoy si ... pero mañana... solo serás un recuerdo" de la Poetisa AME
que nos escribe desde aquella tierra lejana .... pero nos cerca del corazón que le tenemos. ,
recordándonos unas Un Poema, otras como te amo y no puedo, otras un Tango
sin olvidar el desgarrador Fado que AMALIA dejó en su voz... como un divino recuerdo,
y así,, solo un Poeta lo es...si ha nacido mujer ... y vive para transmitirnos sus besos, pues siendo tu mujer... la primera amante que Dios creó de sus terrenales sueños... te dió ese Don que los hombres
nunca alcanzaremos a tenerlo y del cual.... hasta nos acobardamos cuando ..."hablas de eso ..."

Más, quiero ahogar mi voz ... pero mi pluma ... no deja mi mente permanecer en silencio
y solo la noche oscurece mi dolor y mis miedos, pero cuando despierto de nuevo ...
mis caminos se han cubierto de espinas, por mucho que tengo quien protege mis Sueños..
pero ya estoy cansado... y cuando el Poeta, no controla sus ocultos sentimientos,
a diferencia de la Poetisa que solo llora su soledad... porque él, .. no encontró el regreso ...
la soledad el Poeta... solo es la soledad del niño... cuando su madre no ha vuelto ..
y lo peor es cuando el Poeta... desea romper su pluma y con ello ...
ahogar...¡¡¡ no solo su cuerpo...!!! sino su Alma y así con ello ...
acabar con todo lo que de la pluma del Poeta ... puede ser.... al leerlo ....BELLO ...