domingo, 1 de diciembre de 2013

"" Verbergen ... gevoelens ... "" "


SORRY voor de fouten van de vertaling van deze blog

"" Verbergen ... gevoelens ... "" "

Zitten onder vreemde gezichten ... Ik zie het langzame verstrijken van de tijd, 
lichamen komen en gaan en met hen verborgen stiltes 
dat niets is wat ze zijn als ze niet hun geschreeuw tonen ... 
misschien weten ze niet ontcijferen hun ijle ... gevoelens. 

glimlachen om hun ogen, passeren of is ingesteld op waar de wind blaast hen 
zoals de uil in uw kantoor, volledig draait zijn nek 
en zijn handen zullen niet eens een muis kijken ... of een klein konijn, 
maar we gaan de jaren, het verbergen van onze gevoelens. 

gezichten die herinneringen terug te brengen, ik herinner me niets van hen jongeren 
zijn het vormen van de cijfers voor mij, zwijgen 
als de dagen voorbij, waardoor herinneringen aan andere tijden , 
Ik denk wel eens af of ik op een dag voelde, gevoelens. 

Dus ik doe de deur van mijn oude en eenzame grot ... 
niet naar mijn delen ... verborgen verlangens .... 
ze beide delen ... Ik heb mijn dromen ... 
en goed, alleen ik, ik ben meester van mijn emoties. 

Soms voel ik me nostalgisch als mijn geest, komen herinneringen 
keren dat vogels kietelde mezelf 
maar als na het missen ... ze groeiden zweren ... 
waarom wil niemand ontdekken ... mijn gevoelens. 

Plus, ik moet toegeven dat wanneer ze winternachten, 
en in mijn grot doordringende vochtige kou en wat regen ... 
als de koude wind sijpelt door de scheuren en mijn botten bereikt, 
op dat moment, ik zou willen praten ... mijn gevoelens. 

Welke geen deken of kachel  te verdrijven  de kou die ik heb ... 
maar als je me ... een kus, een hand mijn lichaam, raken 
warme en koude wind zou zachte warmte brengen aan mijn botten 
om je eenzaamheid te delen ... en praten over mijn gevoelens. 

... Maar ik heb zoveel angst ...! Ik verkies de koude van de winter, 
zonder dat iemand luisteren als ik mis het missen van een knuffel ... een kus ... 
want de schade is groter wanneer weer mis me ... een I love ... 
en goed, alleen ik, in mijn zwijgen, moet je om te luisteren ... mijn gevoelens.


"" Ocultando ... los sentimientos ..."""

Sentado entre caras extrañas ... veo pasar el lento tiempo,
cuerpos que vienen y van y con ellos ocultos, sus silencios
que nada es lo que son cuando no muestran sus lamentos...
tal vez, ni ellos saben descifrar sus tenues ... sentimientos.

Sonríen al pasar o fijan sus miradas a donde les sopla el viento,
como el búho que desde su rama, gira por completo su cuello
y en su mirar no se le escapa ni un ratón... ni un pequeño conejo,
pero a nosotros se nos van los años, ocultando nuestros sentimientos.

Caras que traen recuerdos, jóvenes de ellos nada recuerdo
van formando las figuras que ante mí, pasan en silencio
como pasan los días, sin dejar recuerdos de otros tiempos,
que aveces me hacen dudar si algún día sentí, sentimientos.

Por eso, cierro la puerta de mi vieja y solitaria cueva ...
para no compartir mis más ... ocultos deseos ....
que de tanto compartirlos... me robaron mis sueños ...
y así, solo yo, soy dueño y señor de mis sentimientos.

Aveces, siento nostalgia cuando a mi mente, llegan recuerdos,
de tiempos que pajarillos cosquilleaban mis adentros
pero cuando después faltaron ... llagas en ellos crecieron ...
por eso no quiero que nadie descubra ... mis sentimientos.

Más, debo reconocer que cuando llegan las noches de invierno,
y en mi cueva penetran fríos húmedos y algún aguacero ...,
cuando el frío viento por las grietas se cuela y llega a mis huesos,
en esos momentos, quisiera hablarte ... de mis sentimientos.

Que no hay manta ni estufa que expulse el frío que tengo ...
pero si tuviera a mi lado...un beso, una mano tocando mi cuerpo,
el frío sería cálido y el viento traería suave calor a mis huesos
para compartir tu soledad... y hablarte de mis sentimientos.

Pero...¡¡¡ tengo tanto miedo...!!! que prefiero el frío del invierno,
sin que nadie escuche cuanto en falta añoro un abrazo... un beso ...
porque el daño es más grande cuando vuelve a faltarme...un te quiero...
y así, solo yo, en mi silencio, escucho cuanto te necesitan...mis sentimientos.

No hay comentarios:

Publicar un comentario