viernes, 3 de febrero de 2017

C A I N M O ........

C A I N M O ........................... ..

Way zonder steun voeten op de harde grond,
Weg zonder bewegende armen zonder wiebelen,
gladde weg, terwijl het zuidwesten wind brengt herinneringen terug,
Lang geleden, zonder om te kijken alsof het alleen maar een droom.

Weg met het oog op de voorkant onder de witte wolken Firmament,
Carballeiras weg en weg van wegen die ik niet meer terugkeer
Weg uit de buurt van de groene golven die punten in mijn dorp viel
Weg zonder het zien van mijn oude bergen waren geboren in mijn dorp.

Weg verlaten elke voetstap oude liefdes en nog steeds nauwelijks herinneren
dolende pad dat zijn bestemming niet weet of waar hij is ondergedoken
Way zonder spijt die me pijn en ik pijn, ik vraag vergeving
Pilgrim Way als werkzoekende Eeuwige Vrede die voorgingen.

Manier, maar voor mij ik pas als zwarte schaduwen en serene stilte
Way en zo zal niet alleen hemelwaarts waar dromen zijn slechts ...
Veel meer miljoen die Almas buiten de luchthaven
Weg in de dag dat we kozen of bestemming kan al verwacht om ons te zien.

Ik loop wat zou niet gaan en verblijf in de plaats waar ze gebleven
Manier wetende dat het land niet langer deel uit van ons en wat nieuw is nu Eternal
ziend zoals gelooft, zal ontwaken als gisteren, zoals altijd waren ze
Road in mijn nieuwe leven niets is wat het was en hoe zal die dromen.

C   A   M   I   N   O………………………..

Camino sin apoyar los pies sobre el duro suelo,
Camino  sin mover los brazos y sin bamboleo,
Camino suave mientras el Viento del Sudoeste  me trae recuerdos,
Camino sin ver para atrás como si lo de atrás solo fuera un Sueño.

Camino con la vista al frente entre nubes blancas del Firmamento,
Camino lejos de carballeiras  y caminos por los que ya no vuelvo
Camino lejos de las verdes olas que de otros lugares en mi Pueblo recayeron
Camino sin ver mis  viejas montañas que en mi Aldea nacieron.

Camino dejando en cada pisada viejos amores y duras penas que aún recuerdo
Camino cual errante no sabe su destino ni en donde él, se está escondiendo
Camino sin lamentar quien me hirió y de los que herí, perdón les estoy pidiendo
Camino como Peregrino que busca la Paz Eterna de los que antes se fueron.

Camino pero a mi lado veo pasar como negras sombras serenas y en Silencio
Camino y así no voy solo hacía el Firmamento  donde los Sueños, solo son…
Camino  más millones de Almas cual salida fuera del mismo Aeropuerto
Camino en el día que todos escogimos o el destino quizás ya esperaba vernos.

Camino  más algunos pretenden no andar y quedarse en el sitio donde salieron
Camino  sabiendo que esa tierra ya no nos pertenece y lo nuevo ahora es Eterno
Camino viendo como creen que despiertos será como Ayer, como siempre fueron
Camino que en mi nuevo vivir nada es lo que fue ni cómo serán esos Sueños.

No hay comentarios:

Publicar un comentario