PART "" "A MANGALLONA" ""

Opgedragen aan de huis-museum "A MANGALLONA" van Cangas de Morrazo-Pontevedra-Spanje (amangallona@gmail.com) EN EEN
Schepper en directeur CAMILO CAAMAÑO Gestido

http://mangallona.blogspot.com.es camanoxestido@gmail.com


                                   PART "" "A MANGALLONA" ""
Ik herinner me dat je als je eerder waren en een aantal mysterieuze ding vertelde me over jou,
klein, zeer oude, oude kleren ... en zelfs donkere ...
omgeven door zeer hoog onkruid .... als mensen vermijden ...
 voor degene die je niet lijden, verborgen, voor degenen, die voorbijging.

Zei dat binnen die den ... geleefd ... één Meiga ...
en vanaf daar ..... Mythologieën van koortsige onwetende geesten,
Zwartste die zijn verhaal was verteld ... er was meer bang voor je,
maar ze nooit wisten dat Meigas ... kan je lachen of lijden.

Ik weet zeker dat het was gewoon een oude vrouw die daar woonde,
'Onwetendheid van de mensen die hun kleren verkondigt alleen maar om te lachen
'Het is een oude Meiga die leeft in de Mangallona, ​​weg van daar,
dat de volle maan nachten, eet de ziel kinderen, om te leven !!!

'En als Meiga uit ... wat ...? Weet je niet dat er goede Meigas
liefhebbend hart, die maagden of verlaten ze weg wilden
meer niet te lijden .... afgunst van mensen ... de slechtheid van de mens ...
de onrechtvaardigheden van de grondeigenaren ... op dat moment waren er ...?


'Er was een Meiga ... Yesss ...? Is Rosalia de Castro was geen mooi Meiga
pijn, vreugde, liefde ... en zelfs de grootste Poetics passie ...
in haar zoete schrijven, die betoverd met zijn mooie ziel Gedichten .....
... Geliefden en hielden onderwijs zijn verzen ... de vreugde van te willen leven?

'Hij leefde een Meiga .... ja meneer .... maar het moet zijn geweest als engelen
..¡ Omdat ik denk dat zo ...? Nu, als u een bezoek aan de Mangallona ... in plaats van fluiten,
met betrekking tot het oude huis .... "Nu als je er ... ART zien alleen je ogen
tam en prachtige schilderijen, fijne stenen beelden en houten ... ART op het laatst.

'De verdienste is de kunstenaar die nieuw leven gaf aan de duisternis die er was ... !!!
'U dwaas ... dat ongeboren een kunstenaar die kunst kan voelen ...
als de Mangallona hij had geleefd ... één Meiga boze oog zoals mist,
dat als zo ... zou zijn kwade macht Artist vernietigen en kon er nooit wonen ... !!!

Daarom plasma in zijn foto's, vormen de steen en hout ... 'te zeggen ... !!!
omdat hij vindt het Meiga ... oude vrouw die leefde en nog steeds woont ... er ...
zoetheid ... in de warme nachten van volle maan .... je ziel vrede zal komen,
inspirerend zijn serene geest ... dat geeft Meiga en Kunst, het maakt het voor u.

Maar vraag niet de kunstenaar ... want hij zal verbergen .. gewoon voor zichzelf ...
Bovendien weet ik dat goed Meiga, die lang geleden leefde ... ... er ...
Het is voor de kunstenaar een vriend, moeder, vrouw ... en zelfs liefdevolle metgezel ..
die in de warme nachten van volle maan, inspireert hij, en hij, verven en ...
   
Met afecto._ Eugenio Tievo Parcero

DEDICADA A LA CASA-MUSEO “A MANGALLONA” DE CANGAS DE MORRAZO-PONTEVEDRA-ESPAÑA ( amangallona@gmail.com ) Y A
SU CREADOR Y DIRECTOR  CAMILO CAAMAÑO GESTIDO

http://mangallona.blogspot.com.es camanoxestido@gmail.com


                                   PRIMERA PARTE “”” A MANGALLONA “””
Te recuerdo como antes eras y alguna cosa misteriosa me hablaron de ti,
pequeña, muy anciana, de ropas viejas... y hasta tenebrosa...
rodeada de malezas  muy altas.... como  evitando a la gente...
 para que más no te hicieran sufrir, oculta, para los que pasaban por allí.

Decían que en dentro de esa guarida... habitaba... una Meiga...
y a partir de ahí..... Mitologías de mentes ignorantes  calenturientas,
cual más negra fuera su historia contada... más miedo había de ti,
pero nunca supieron que las Meigas... te pueden hacer reír ó sufrir.

Estoy seguro que simplemente era una anciana, la que vivía allí,
¡¡¡ ignorancia del  Pueblo que por sus ropas proclama solo para reír
¡¡¡ es una Meiga vieja la que vive en la Mangallona, apartarse de ahí,
que por las noches de Luna Llena, le come el alma a los niños, para vivir!!!

¡¡¡ Y si una Meiga fuera ...¿qué...? ¿acaso no saben que hay Meigas buenas
de corazón amante, cual doncellas abandonadas o ellas, apartarse quisieron
para más no sufrir.... las envidias de la gente...la maldad de los hombres...
la injusticias de los terratenientes... que en aquel tiempo, existían allí...?


¡¡¡ Había una Meiga ...Siiii ...? ¿Es que Rosalía de Castro no fue una bella Meiga
del dolor, de la alegría, del amor ... y hasta de la más grande pasión Poética ...
en su dulce escribir, que embrujó con sus bellos Poemas del alma .....
a amantes y amadas ... enseñando con sus Versos ... la alegría  de querer vivir?

¡¡¡ Vivió una Meiga.... si señores .... pero debió ser como los mismos Ángeles
..¡ porque lo pienso así ...?ahora, si vas de visita a la Mangallona... en vez de silbas,
cubriendo la vieja Casona .... ¡¡¡ ahora si vas por allí... solo ARTE verán tus ojos
en mansos y bellos cuadros, en esculturas de fina piedra  y de madera ...ARTE al fin.

¡¡¡ El mérito es del Artista que le dio nueva vida a las penumbras que había allí...!!!
¡¡¡insensatos ... que aún no ha nacido un solo Artista que el Arte pueda sentir ...
si en la Mangallona  hubiese habitado ... una malvada Meiga de ojos como la niebla,
que de ser así ...su Poder malvado destruiría al Artista y jamás podría allí... vivir!!!

Por eso plasma en sus cuadros, moldea la piedra y de la madera...¡¡ que decir...!!!
porque él siente  a la anciana Meiga ... que vivió y sigue viviendo... allí ...
su dulzura ... en las cálidas noches de Luna Llena .... su Paz que del alma le llega,
inspirando su mente serena... que la Meiga le entrega y en Arte, lo convierte para ti.

Pero no se lo preguntes al Artista ...porque él lo ocultará .. solo para sí ...
más, yo sé que esa buena Meiga, que hace mucho tiempo ... vivía ... allí ...
es para el Artista una amiga, madre, esposa ... y hasta amante compañera ..
que en las cálidas noches de Luna Llena, le inspira, y por eso él, pinta así...
   
Con afecto._ Eugenio Tievo Parcero