De partij was en ze .... in stilte .... stil

SORRY VOOR DE FOUTEN VAN VERTALING VAN DEZE BLOG

De partij was en ze .... in stilte .... stil

Twee cipressen, twee foto's, twee looks die ik zie met nostalgie,
waar twee lichamen liggen in een niche, lichaam en ziel,
twee gezichten glimlachen naar me teder als mijn tranen doen goed
vader en moeder in de schaduw van de cipressen vertel me wat Ik hou van hen.Mijn grootouders, ooms ... lichamen van opgeslagen boven botten, tantes kijk naar me, ze weten hoeveel liefde ik gaf kleine stiltes tussen de muren, net voorbij herinneringen .... zijn beëindigd de dag van de doden, de levenden de andere kant opkijken. Little trappetje gaan andere huurders komen, dat zonder een foto op je deur, zal vreemden zijn wanneer we ze zien als we de voorkeur aan de realiteit van de dood en het leven te vergeten en dat is wat er is, die door zijn dood .. Zijn liefde nooit gegaan. Binnen een jaar zal worden gehouden op dezelfde, stille scenario en velen die zijn trappen te beklimmen en bracht bloemen en kaarsen, rust in vrede en we zullen weer te zien, de oude maar in plaats van bloemen? wie zal herinneren om een gebed te krijgen op hun lippen? Las manieren van onze ouderen, zoals daden van het verleden verdwijnen, progressivism verwerpt de oude manieren van onze ouderen en een samenleving die vergeet wat klein, ze ons geleerd, is om ons bestaan ​​te ontkennen, is om te leven zonder waarden als slecht gefokte dieren. nu alles gaat en de tolerantie van moeders, gezien onze stilte doorbroken die waarden, het gezin wordt ... weet niet wat ik moet het! noemen moeders moeders ouders ... ouders ... kinderen varieert niet begrijpen .... en sociale crisis verergert de ochtend van de jeugd, geen toekomst ... tegenzin. is dood gegaan, maar de levende .. . een zwarte toekomst wacht ons, hopelijk zullen zij ons te beschermen, maar als wij vergeten hun gezichten, als we slechts een dag per jaar, we bedenken dat op begraafplaatsen rust, we zullen hebben in leven gestorven ... omdat het leven zonder dromen .... is de dood in de vroege ochtend.

La fiesta se fué y ellos .... en su silencio .... callan

Dos cipreses, dos fotos, dos miradas que me ven con nostalgia,
donde dos cuerpos descansan en un nicho, unidos cuerpo y alma,
dos caras que me sonríen con ternura mientras mis lágrimas manan
padre y madre con la sombra de los cipreses me dicen lo que me aman.

Mis abuelos, mis tíos... cuerpos de huesos en lo alto guardados,
tías que me miran, que saben cuanto cariño de pequeño me daban
silencios entre muros, tan solo recuerdos del pasado ....
han terminado los días de Difuntos, los vivos mirando para otro lado.

Poco a poco por las escaleras irán otros inquilinos llegando,
que sin una foto en su puerta, desconocidos serán cuando los veamos
mientras nosotros preferimos olvidar la realidad de la muerte y la vida
y eso es lo que hay allí, que con su muerte..su amor nunca ha marchado.

Dentro de un año, se celebrará el mismo y silencioso escenario
y muchos de los que subimos sus escaleras y flores y velas llevamos,
descansaremos en paz y veremos como otra vez, suben los de antaño
pero en vez de flores ¿quien se acordará de ponernos una oración en sus labios?

Las costumbres de nuestros ancianos, desaparecen como actos del pasado,
el progresismo rechaza las viejas costumbres de nuestros ancianos
y una sociedad que olvida lo que de pequeños, ellos nos enseñaron,
es negar nuestra existencia, es vivir sin valores como animales mal criados.

Hoy todo vale y la tolerancia de las madres, con nuestro silencio prestado,
ha roto esos valores, la familia se transforma en ...¡¡¡¡ no sé como llamarlo!!
madres con madres...padres con padres...los hijos no entienden de rangos ....
y la crisis social agrava el mañana de una juventud, sin futuro...sin ganas.

Los muertos se han ido, pero a los vivos...un negro futuro nos aguarda,
ojalá que ellos nos protejan pero si nosotros olvidamos sus caras,
si nosotros solo un día al año, nos acordamos que en cementerios descansan,
habremos muerto vivos...porque la vida sin sueños.... es muerte de madrugada.