"" "Ik vond je zo, zo en zo ...." "" "
Ik hield van je zo, zo veel ...... dat mijn kussen wolken bedekt de hemel
........ Ik hield zoveel van jou en ..... die pijn, waren bolero's van de avond
ik hield zoveel van je ... ........ ..... dat rookwolken van het leven werden zie
ik van je hield ..... .... ........ ..... een kus stel was melting dag en nacht. Ik hield van je zo, zo veel ...... de donder wind ballads werd hield zoveel van je en ........ ..... je huid was slak balsem in mijn mond ik zoveel van hield ... ....... ..... je glimlach, om mijn waanzin van de liefde te genezen van je hield ....... .... ...... ..... je stem te horen, het was de Maagd wie ik sprak. Maar ik moest besteden zoveel liefde te stoppen, als het water voert langs de rivier als je niet voor mij en als het lot weg zou blijven meer, zelfs vandaag de dag als ik zie, ik herinner me hoeveel ik hieldmaar enigszins afgekoeld mij, dat de vogels niet krassen op mijn buik. 's moeilijk om te voelen wat het was terug voor u wanneer mijn ziel was een slaaf, ik hield je zo, zo ... dat mijn aderen in bloedarmoede werden geregistreerd, geen kan houden, dat houdt me betoverd elke ochtend maar toch zijn .... en een vriend zal zijn wat je niet van de geliefde. Maar toch, ik ben blij te hebben gevoeld zo veel en liefde ... zo, zo veel ... dat het leven als je eenmaal brandt en als de bestemming niet gescheiden is onze wateren, om die bij elkaar te brengen, ik hield je zo, zo veel ....was je liefde om zonder hem te leven ben ik niets. En hoewel alleen te vinden links in herinneringen ... ze helpen me herinneren wat een dag voelde ik me ... het was zo groot en zo mooi dat te denken wat ik vond zo, zoveel liefde ... dan dood .... Ik hou nog steeds van je.
........ Ik hield zoveel van jou en ..... die pijn, waren bolero's van de avond
ik hield zoveel van je ... ........ ..... dat rookwolken van het leven werden zie
ik van je hield ..... .... ........ ..... een kus stel was melting dag en nacht. Ik hield van je zo, zo veel ...... de donder wind ballads werd hield zoveel van je en ........ ..... je huid was slak balsem in mijn mond ik zoveel van hield ... ....... ..... je glimlach, om mijn waanzin van de liefde te genezen van je hield ....... .... ...... ..... je stem te horen, het was de Maagd wie ik sprak. Maar ik moest besteden zoveel liefde te stoppen, als het water voert langs de rivier als je niet voor mij en als het lot weg zou blijven meer, zelfs vandaag de dag als ik zie, ik herinner me hoeveel ik hieldmaar enigszins afgekoeld mij, dat de vogels niet krassen op mijn buik. 's moeilijk om te voelen wat het was terug voor u wanneer mijn ziel was een slaaf, ik hield je zo, zo ... dat mijn aderen in bloedarmoede werden geregistreerd, geen kan houden, dat houdt me betoverd elke ochtend maar toch zijn .... en een vriend zal zijn wat je niet van de geliefde. Maar toch, ik ben blij te hebben gevoeld zo veel en liefde ... zo, zo veel ... dat het leven als je eenmaal brandt en als de bestemming niet gescheiden is onze wateren, om die bij elkaar te brengen, ik hield je zo, zo veel ....was je liefde om zonder hem te leven ben ik niets. En hoewel alleen te vinden links in herinneringen ... ze helpen me herinneren wat een dag voelde ik me ... het was zo groot en zo mooi dat te denken wat ik vond zo, zoveel liefde ... dan dood .... Ik hou nog steeds van je.
""" Te amé tanto, tanto y tanto .... """"
Te amé tanto y tanto ...... que mis besos cubrieron el cielo de nubes
te amé tanto y ........ ..... que el dolor, eran boleros de la noche
te amé tanto ... ........ ..... que el verte eran bocanadas de vida
te amé ..... .... ........ ..... que imaginarme un beso era derretirse noche y día.
Te amé tanto y tanto ...... que los truenos se volvieron baladas al viento
te amé tanto y ........ ..... que tu piel era bálsamo de caracol en mi boca
te amé tanto ... ....... ..... que tu sonrisa, hasta mi locura de amor curaba
te amé ....... .... ...... ..... que oír tu voz, era la Virgen quien me hablaba.
Pero tuve que dejar pasar tanto amor, como agua lleva el río en su bajada
que tú no eras para mí y quiso el destino que te alejaras
más, aún hoy cuando te veo, recuerdo cuanto te amaba
pero algo se enfrió en mí, que los pajarillos mi barriga no rascan.
Es difícil volver ha sentir lo que por ti cuando mi alma estaba esclava,
te amé tanto y tanto...que mis venas en anemia quedaron grabadas,
nadie podrá ocupar ese amor que me embrujó cada madrugada
pero sigues ahí ....y como amiga serás lo que no fuiste de amada.
Pero aún así, soy feliz de haber sentido tanto y amor ...
tanto y tanto ... que en la vida una sola vez te abrasa
y si el destino separó nuestras aguas para no juntarlas,
te amé tanto y tanto .... que vivir fue tu amor y sin él no soy nada.
Y aunque solo se halla quedado en recuerdos ...
ellos me ayudaran a recordar lo que un día sentí ...
que fue tan grande y tan bello que al pensar lo que
te amé tanto y tanto ...que muerto de amor.... te sigo amando.
te amé tanto y ........ ..... que el dolor, eran boleros de la noche
te amé tanto ... ........ ..... que el verte eran bocanadas de vida
te amé ..... .... ........ ..... que imaginarme un beso era derretirse noche y día.
Te amé tanto y tanto ...... que los truenos se volvieron baladas al viento
te amé tanto y ........ ..... que tu piel era bálsamo de caracol en mi boca
te amé tanto ... ....... ..... que tu sonrisa, hasta mi locura de amor curaba
te amé ....... .... ...... ..... que oír tu voz, era la Virgen quien me hablaba.
Pero tuve que dejar pasar tanto amor, como agua lleva el río en su bajada
que tú no eras para mí y quiso el destino que te alejaras
más, aún hoy cuando te veo, recuerdo cuanto te amaba
pero algo se enfrió en mí, que los pajarillos mi barriga no rascan.
Es difícil volver ha sentir lo que por ti cuando mi alma estaba esclava,
te amé tanto y tanto...que mis venas en anemia quedaron grabadas,
nadie podrá ocupar ese amor que me embrujó cada madrugada
pero sigues ahí ....y como amiga serás lo que no fuiste de amada.
Pero aún así, soy feliz de haber sentido tanto y amor ...
tanto y tanto ... que en la vida una sola vez te abrasa
y si el destino separó nuestras aguas para no juntarlas,
te amé tanto y tanto .... que vivir fue tu amor y sin él no soy nada.
Y aunque solo se halla quedado en recuerdos ...
ellos me ayudaran a recordar lo que un día sentí ...
que fue tan grande y tan bello que al pensar lo que
te amé tanto y tanto ...que muerto de amor.... te sigo amando.
No hay comentarios:
Publicar un comentario