martes, 12 de noviembre de 2013

Dichter droomde ¿.... of was het waar ...? !

SORRY VOOR DE FOUTEN VAN VERTALING VAN DEZE BLOG

Dichter droomde ¿.... of was het waar ...? !

Die ochtend, de Dichter stonden geschrokken,
had het al een droom ... of het waar was wat er gebeurd was?
Real leek .. was wakker geweest Of was het gewoon een droom ..
dat zo echt leek ... dat dit niet gebeurt voor de mens ...?. Vergeet niet dat in zijn oude bed ... had gelegen ... met de lichten uit en het lichaam pijn en moe, toen twee blauwe lichten werden uitgebracht door de poort ... als twee kinderen spelen in het park en stond op het dak. schrok om te zien je daar bewegingloos en voelde de stem van een jongen te praten .. - wie zijn ... boze geesten zijn misschien ..? Ik heb je pijn gedaan ..! , of kom je naar mijn eenzame ziel te zoeken ... te brengen dolende rondlopen of als mijn dood ... geproduceerd ... en ik hier Ik heb niet gehoord ... - Stil Dichter .... wij zijn twee engeltjes die komen voor een tijdje ... alle liefde voor onze geliefde moeder bedanken, geeft u uw - My ... niet worden verward op je reis abreis ontvanger ...? - Poet ... Dichter ... met deze kus van liefde ... weet aan wie je LOVE hebt gegeven! - En zoals je weet ... als je daar staan ​​.. zo ver te zoeken ...? - Elke nacht sliepen we op zijn kussen en strek je armen en toen ze ligt ... niet weten dat het kussen ... zijn onze armen en streel je gezicht ... kam haar haar ... en kussen ... je lichaam te vullen. - En nu zien wij gedichten schrijven dat 25 jaar geleden vergeten had verlaten en nu zien we meer tevreden ... en te geloven dat we voelen als we praten en begrijpt nu dat we niet gestorven ... maar het is nog steeds te wachten en nu niet te zien ... net als jij .... AMAR ontdekt dat je niet kunt kijken naar hem ... Ik heb niets gedaan .... of iets dat in zijn hart .. niet oud blijven ... het te vertellen ... alles wat ik zeg ... en hoeveel ik zou willen zeggen .... maar ik ben stom en eelt -Nou je lijken te houden ... omdat het 's nachts .. bij het ​​lezen van je liedjes .. zie het vol van geluk ... alsof dit keer de liefde .... als nooit stil, hield.'Van alle .. Dichter ... gelukkig heel erg bedankt voor wat je maakt het .. en hou van je hebben gegeven ons van waar we zijn .... Ook zullen we ervoor zorgen dat u ...om te praten over LOVE je zo .. haar 's nachts .... gelukkig voelen ... en we gelukkig voelen aan zijn zijde ... - dankzij engeltjes ... Ik zal hem blijven houden ... maar ik zal nooit kus je lippen.


¡¡¡¡ ¿¿ Soñó el Poeta .... o fué cierto ...?? !!!!!!!!

Aquella mañana, el Poeta se levantó sobresaltado,
¿ había sido un sueño ... o fue verdad lo que había pasado?
real le parecía.. despierto había estado ¿ o solo fue un sueño ..
que le pareció tan real ... que eso no le pasa a los humanos...?.

Solo recordaba que en su vieja cama ... se había tumbado ...
con las luces apagadas y con el cuerpo dolido y cansado,
cuando dos luces azules por el portillo se colaron ...
parecían dos niños jugando en el parque y en el techo se pararon.

Se asustó al verlas allí quietas y sintió la voz de un niño hablando..
-¿ quienes sois ... acaso sois malos espíritus..? ¡¡yo no os he hecho daño..!!!
o venís a buscar mi solitaria alma ...  para llevarla errante por ahí paseando
o sí mi muerte ... se halla producido ... y yo aquí no me he enterado ...

-¡¡¡ Tranquilo Poeta .... que somos dos pequeños Ángeles que venimos un rato ...
para agradecerte todo el cariño que a nuestra amada madre, tu le estás dando
-¿ A mi... no os abreis confundido en vuestro viaje de destinatario ...?
-¡¡¡ Poeta... Poeta ... con este beso de amor ... sabrás a quien AMOR le has dado !!!

-¿ Y como lo sabéis ... si vosotros estáis allí .. tan lejos para mirarlo ...?
- Todas las noches nos acostamos sobre su almohada y estiramos los brazos
así cuando ella se acuesta ... no sabe que la almohada... son nuestros brazos
y le acariciamos la cara ... le peinamos el pelo ... y de besos...su cuerpo llenamos.

- Y ahora ya la vemos escribir Poemas que hace 25 años había dejado olvidados
y ahora la vemos más feliz ... y hasta creemos que nos siente cuando le hablamos
y ahora comprende que no hemos muerto ... sino que la seguimos esperando
y ahora sin vernos ... igual que a ti .... descubrió que se puede AMAR sin mirarlo...

Yo nada he hecho.... ni nada que en su corazón .. no permaneciera de antaño ...
pues decirle ... nada le digo ...¡¡¡¡ y cuanto me gustaría contarle ....pero soy mudo y callo
-Pues parecéis enamorados ... porque ella en las noches .. cuando lee tus cantos..
la vemos llena de felicidad ... como si esta vez amara.... como nunca en silencio, ha amado.

-Por todo ello..  Poeta ... muchas gracias por lo feliz que la haces .. y el amor que le has dado
nosotros desde donde estamos .... también velaremos por ti ... para que le hables de AMOR
y así.. ella por la noche .... se sentirá feliz ...y nos sentiremos felices a su lado ...
- gracias Angelillos ... amor le seguiré dando ... aunque nunca tendré un beso de sus labios.

No hay comentarios:

Publicar un comentario