"" "" "Nostalgie van liefde en geliefd worden ...." "" "" "" "" "" ""

SORRY VOOR DE FOUTEN VAN VERTALING VAN DEZE BLOG

"" "" "Nostalgie van liefde en geliefd worden ...." "" "" "" "" "" ""

Zoals aan het gaan ontbrekende zalm rivier stromen, 
zoals walvissen streelde strandzand ... 
Ik wordt steeds minder tijd om terug te gaan heeft om de liefde te voelen 
en de herinnering aan de smaak van de mond, in de mijne het uitgestorven. al mijn vingers niet meer weet het beklimmen van de berg van je mooie borsten, en mijn handen strelen de zachte huid van je buik, of mijn mond glijden Forest durf je bekken ... of mijn neus herinnert zich de geur van je beide hebben gedronken honing. al mijn pony heeft gerijpt in het vacuüm van mijn nachten ... en hinniken, het schudt met prairie huilen , maar mijn oude liefde, behouden wij ons de zoetheid van het moment waar een eenvoudige kus wordt orgasme liefde als je me kust. voel ik afgunst van de nieuwe dagelijkse ritje pony's, heb geen medelijden voor onze rimpels, ervaart een tijdje, omdat de ontspanning van onze koude winter te behouden waarden jeugd houdt van de jongeren niet hebben verlaten.Vandaag, alleen maar betreuren, zich alleen voelen zonder een geliefde lichaam,zonder dat onze viriele mannelijke rol Iberische tonen aandelen mijn handen geklemd in het gefluister van de nacht ... de toetreding tot haar zoete kijkje in mijn ogen in slaap van de resterende nachten En nu dat de winter, heeft de kou bracht mijn oude spoken ... is wanneer verlangen die kussen en strelingen hectischmaar als de zalm, kunnen wij niet voorkomen dat de angst ... zonder dit. het geheugen van een kus, in de kou, vergeet dan niet. Zoals ik en andere zielen zullen wachten op uw laatste droom, ik ben hier ... je ... misschien lezen van mijn lange verhaal .... maar noch opgeven ... "het" ..... handen samen, een lieve glimlach en in de vroege avond ... een kus .. 

""""" Nostalgias de amar y ser amado...."""""""""""""

Como al salmón que le va faltando el caudal del río,
como a la ballena que acarició la arena de la playa ...
me va quedando menos tiempo para volver ha sentir el amor
y el recuerdo del sabor de tu boca,  en la mía se ha extinguido.

Ya mis dedos no recuerdan escalar la montaña de tus bellos pechos,
ni mis manos acariciando la suavidad de la piel de tu ombligo,
ni mi boca deslizándose atreves del bosque de tu pelvis...
ni mi olfato recuerda el aroma de tu miel que tanto he bebido.

Ya mi potro ha envejecido en el vacío de mis noches...
y su relinchar, no estremece con su grito la pradera
pero, mi viejo amor, conservamos la dulzura del instante
en donde un simple beso se hace orgasmo del amor cuando me besas.

No siento envidia de los nuevos potros que cabalgan diariamente,
no siento pena de nuestras arrugas, experiencias de un tiempo,
porque en el relajamiento de nuestro frío invierno se conservan
los valores de amores de juventud que a los jóvenes no les queda.

Hoy, solo lamento, sentirme solo sin un amado cuerpo,
que sin tener que demostrar nuestro viril papel de macho ibérico,
comparta mis manos entrelazadas en el susurro de la noche ...
uniendo su dulce mirar a mi mirada en el sueño de las noches que aún quedan

Y ahora que el invierno, el frío ha traído a mi vieja guarida ...
es cuando más anhelo aquellos besos y agitadas caricias
pero como al salmón, no podemos evitar los miedos ...
sin que por ello. el recuerdo de un beso, con el frío, no se olvida.

Como yo y otras almas estarán esperando su último sueño,
yo aquí...tú... tal vez leyendo mis largos cuentos ....
pero ninguno de los dos renunciaremos a ..."eso".....
unas manos unidas, una dulce sonrisa y al empezar la noche ...un beso..