martes, 5 de noviembre de 2013

Fuistes u .... en ..... Ik ben verloren!

SORRY VOOR DE FOUTEN VAN VERTALING VAN DEZE BLOG

Fuistes u .... en ..... Ik ben verloren!

Ik ben bijna geen tijd om je lichaam ruiken,
binnenkort zal ik niet je gezicht zien in de voorkant van mijn adem
en maart met u wat u wilt
zeggen, en ik kan je vertellen dat voor u, sorry. Vuelves om me met rust te laten, zonder " tot dan ... " Ik kan me niet ontslaan als een vader in stilte, vindt u uw wereld heeft een land ver weg en als ouder ... Ik heb opgehelderd je gevoelens. zei dat als je een kind verliest, u verscheuren de hemel, maar als je zoon weigert of de dood van God is als deze ..! hoewel ik weet dat er binnen je, ik wil als toen je klein was, maar je negeert Meiga, blijft je gevoelens te vergiftigen. 'll go ... en ik blijven kijken naar kinderen van de buren naast zijn oude wie weet wat vreemd land, behouden u nieuwe tijden, weer, ik zal er zijn, misschien van een ster van de hemelhet verzorgen van de mensen en 's nachts. ... vertellen van verhalen Que, Life Act egoïsme is dat we kinderen aan wie we bevallen ... speelden onze spellen, lachte met hun tanden toen langzamerhand we kwamen en nu is het aan ons, dat egoïsme ... in stilte lijden. Recht op leven en te leven, is het recht om als eerste,maar als een zoon gaat, en toen de nacht kwam, noch horen zijn stem ... noch door het huis ruikt zijn adem ...., het is alsof het hart, met het, laat op die vlucht. Door de straten, ouders en kinderen, praten en zelfs ruzie , maar men niet hoeft te vertellen wie ... "Hallo zoon ... je terug bent", en harteloos, niet je bloed door het lichaam pompen ... dat uw kind niet meer ... en zonder dat,,, ben je dood lijken.New straten zullen zien en mannen, hoort zijn adem, zal de zon je lichaam wakker ... Moon, ik hoop dat u zich slaperig voelt ? wie kan de zon zijn om al zo ver te zien ...? ? ... wie Moon te huisdier zou kunnen zien als een kind?. ? Verkoop mijn ziel aan de duivel als dat, hij Ik zat te kijken ...? ? Bieden mijn ziel aan de duivel in ruil om hem onder ons ...? Waar ondertekend dat document? Met mijn bloed? ..? Pour waar ...? zal er een goede God zijn ... maar mijn zoon is voor God ... eerst!. nooit weten hoeveel liefde onze kinderen, onze gaf hart om te vergeven, dus vergeef alles ... om te vertrekken ... na de bruggen van Madison County, de liefde die ene dag, geven we voor hen, God is God ... maar een zoon, voor God ... zal de eerste blijven.


¡¡¡¡¡ Te fuistes .... y perdido me encuentro .....!!!!!!

Se me están acabando los momentos de oler tu cuerpo,
pronto no veré tu rostro frente a mi aliento
y contigo marchará todo cuanto te quiero
que por decir, ni decirte puedo lo que por ti, siento.

Vuelves a marcharte dejándome solo, sin un " hasta luego..."
ni despedirme podré como hace un padre en silencio,
te vas ha buscar tu mundo a un país muy lejos
y como padre ... me has borrado hasta de tus sentimientos.

Dicen que cuando te muere un hijo, se desgarra hasta el Cielo,
pero cuando tu hijo te niega ¡¡¡ ni la muerte de Dios se parece a ello..!!!
aunque sé que dentro de ti, me quieres como cuando eras pequeño,
pero la Meiga que ignoras, sigue envenenando tus sentimientos.

Te vas ... y yo me quedo, viendo los hijos del prójimo al lado de sus viejos
quien sabe lo que en tierras extrañas, te reservan nuevos tiempos,
más, yo estaré por allí, quizás desde una estrella del Cielo
cuidándote de las gentes y por la noche...contándote cuentos.

Que, Ley de vida es el egoísmo que los hijos hemos tenido
a quien nos parieron ... jugaron a nuestros juegos,
rieron con los dientes cuando poco a poco nos salieron
y ahora nos toca a nosotros, de ese egoísmo...sufrir en silencio.

Derecho a la vida y a vivirla, es ley del ser, lo primero,
pero cuando un hijo se va, y al llegar la noche,
ni oyes su voz ... ni por la casa huele su aliento....,
es como si el mismo corazón, con él, marchara en ese vuelo.

Por las calles, padres e hijos, charlando y hasta discutiendo
pero uno ya no tiene a quien decirle..." hola hijo...ya has vuelto",
y sin corazón, no bombeas sangre por el cuerpo ...
que tu hijo ya no está ...y sin él,,,pareces estar muerto.

Nuevas calles lo verán y hombres, escucharan su aliento,
el Sol despertará su cuerpo... la Luna, ojalá le dé sueño
¿quien pudiera ser el Sol para verlo aunque fuese tan lejos...?
¿quien pudiera se Luna...para acariciarlo como cuando era pequeño?.

¿Vender mi alma al Diablo si con ello, él me estuviera viendo...?
¿Regalarle mi alma al Diablo a cambio de tenerlo entre los nuestros...?
¿Donde firmo ese documento? ¿con mi sangre..?¿donde la vierto...?
que habrá un buen Dios...pero mi hijo ¡¡¡¡es antes que Dios...lo primero!!!.

Nunca sabrán nuestros hijos cuanto amor nuestro corazón le dieron
que perdonar,,, lo perdonamos todo...hasta dejar...
tras los Puentes de Madison, aquel amor que un día,renunciamos por ellos,
Dios es Dios... pero un hijo, antes que Dios... seguirá siendo lo primero.

No hay comentarios:

Publicar un comentario