"" Het nemen van een koffie ... en al snel ging de tijd voorbij ..! ""

SORRY voor de fouten van de vertaling van deze blog

"" Het nemen van een koffie ... en al snel ging de tijd voorbij ..! ""

Witte wolken rondom een blauwe lucht
die later zal zijn preludes Winter regen,
de zon schijnt en de bergen oude
, forse jonge eucalyptus ... groeiende ... op zoek naar Meeuwen strandzand na het vullen van de vis, zee terwijl het nemen van een kopje koffie en ik zie mensen passeren elk met ... hun oude herinneringen. Niemand kent me en me nooit zagenen net als zij, houden in mij diep van binnen, al mijn vreugdevolle en bittere herinneringen die uiteindelijk weggingen glimlach en huilt. Tieners en jonge vrouwen oud maakte het al eerder, hebben een looptijd van complexe projecten,tijden en waarden en bolero's marcheerden waar nu regeert de fles en drugs, dan.Voor ons, als we de tijd gemist , maar voor degenen die nu Mambo Kings, wacht enkele wolken ons dat we niet vallen de tijden zijn veranderd en niet meer geluid bolero! Jongeren die naar andere landen geëmigreerd met een droom, ze zijn burgers met heimwee binnen, 20 jaar is niets ... 30 .. maar dat ging al snel!, 40 en bezoek ze binnenkort kleinkinderen. someday En dat, dat hij liep swing, zitten in deze stoel en een koffie vraag de ober "witte wolken wat wijst op een Sky Blue later preludes Winter regen. " En de zon zal weer schijnen en eucalyptus zal groeien en het strand zand, meeuwen, met een volle maag, rust van uw reis als een nieuwe ober komt , met een kopje koffie als de mijne en vragen "" ID is vreemder ...? Ze houden van me, niemand kent hem of hij weet de barman tijdens het kijken naar tieners ... Little Women ... en terwijl in stilte .. Ik zie ... voel ... dat moment snel heeft doorgebracht "het" Ik herinner me nog!

"" Tomando un café ...¡¡¡ y que pronto pasó el tiempo..!!!""

Nubes blancas rodeando un azul cielo
que más tarde serán preludios de lluvias de Invierno,
el Sol, resplandeciendo y en las viejas montañas
el joven y robusto eucalipto ... creciendo ...

Las gaviotas buscan la arena de la playa
después de llenarse de peces, mar adentro
y mientras tomo un café, veo pasar la gente
llevando cada una ... sus viejos recuerdos.

A nadie conozco y a mí, jamás me vieron
y como ellos, me guardo dentro muy dentro,
todos mis alegres y amargos recuerdos
que con el tiempo, fueron dejando sonrisas y lamentos.

Adolescentes hechas mujeres y jóvenes viejos
que ante sí, tienen una vida de complejos proyectos,
tiempos que ya marcharon de valores y boleros
donde ahora el botellón impera y las drogas, luego.

Para nosotros, ya se nos ha pasado el tiempo
pero para los que ahora son reyes del mambo,
les espera unos nubarrones que a nosotros no nos cayeron
¡¡¡ los tiempos han cambiado y ya no suenan los boleros!!!

Jóvenes que emigraron a otras tierras con algún sueño,
serán ciudadanos en ellas con la morriña por dentro,
20 años no es nada...pero a los 30..¡¡que pronto se fueron!!,
los 40 les visitan y pronto tendrán nietos.

Y algún día ese, que al columpio se fue corriendo,
se sentará en esta silla y un café pedirá al camarero
"nubes blancas indicando un azul Cielo
que más tarde serán preludios de lluvias de Invierno".

Y el Sol resplandecerá y el nuevo eucalipto estará creciendo
y en la arena de la playa, las gaviotas, con el estómago lleno,
descansaran de su jornada mientras viene un nuevo camarero,
con un café como el mio y le preguntará "" ¿ Id. es forastero...?

Que como yo, nadie le conoce ni él conoce al camarero
mientras ve pasar a adolescentes ... mujercitas ...
y yo, mientras en silencio .. lo veo ..., sentiré ...
¡¡¡ que pronto ha pasado el tiempo que de "eso" aún me acuerdo!!!