"" Wanneer iemand sterft .. deel een ... sterft ook .. ""
Als een droom afwerking aandenken verschijnt weer niet sterven,
maar ik kijk weg alsof de minnaar was niet me
Ik voel me raar als ik denk hoeveel ik van je hield en dat is het.
tussen die ik niet herken bohemien en eenzaamheid die mij dekt Vandaag de dag,
zelfs niet herinneren de vogels die in mij gekiemde,
dat ver mijn dromen van passie die snel. geweest
nu zie je er mooi en prachtig passeren, maar mijn bloed en mijn hart, neemt niet weg
vandaag niet eens ver te zien vol passie,
vandaag, rozijnen en alles is, want ik ben niet degene die je lief.
En nog steeds verlijmd gebroken borden, gebroken vandaag zijn
niet in staat om het vuur terug te keren naar het ijs te branden was
je links, de dag voorbij 's nachts en je hield ... overleden.
herinneren vreemd Maar vandaag, met dezelfde pen, maar zonder passie
alsof de laatste trein is afgeweken van dat station, van de twee,
vindt u links in de vergetelheid ... hij bleef gaan, maar waar ik ben geweest ? ...
Vreemd gevoel gedeeld door dezelfde schrijft u vandaag en gisteren droomde,
dat is hetzelfde bloed dat door hetzelfde lichaam loopt, voel je niet vandaag
dat vuur van de liefde .... volvoretas die niet zijn hart flutter.
je links of van links je ...., ik weet niet meer wie het eerst ging
weet gewoon dat die is overleden en veel liefde, was niets meer over,
alleen, zwerven herinneringen zoals wind dan zou kunnen worden en .... overleden
En zodat je het gevoel wanneer u vandaag mis de passie aan de vergetelheid
zonder slechte herinneringen maar ook zonder nostalgie van een oude liefde,
ik hield van je, twijfel er niet aan ... een vrij ... niet voelt zijn warmte.
Wat had kunnen zijn, maar was het liefde of hartzeer leven,
niet een kwestie van op zoek naar een andere als die andere knop, zet
die in de loop der jaren ervaren leren om alleen te leven, zoals de maan mist de zon
Er zijn mensen die houden van morgen ... maar 's middags ... alles is verloren,
slapen zonder dat het geheugen en de volgende ochtend liefde, hala ... een andere knop,
hoe meer ik ben gek dat alles geeft en zelfs de ogen groeide een andere knop.
En dus, opgesloten in mijn grot .. . ontsnappen aan iemand die een nieuwe knop brengt,
ik ben blij met mijn herinneringen nog die dromen ... alleen vandaag ... dromen zijn
al mijn laatste trein is vertrokken en dat de auto .... Ik ga gewoon
"" Cuando algo de uno se muere.. parte de uno... muere también..""
Como un sueño acabado reaparece del recuerdo que no murió,
pero también me veo lejos como si el amante no fuera yo
que me siento extraño cuando pienso lo mucho que te amé y se acabó.
No me reconozco entre aquel bohemio y la soledad que me cubre hoy,
ni tan siquiera recuerdo los pajarillos que brotaban en mi interior,
que lejos han quedado mis sueños de aquella pasión veloz.
Hoy te veo pasar bella y hermosa pero mi sangre ya no altera mi corazón,
hoy ni tan siquiera busco a lo lejos verte lleno de pasión,
hoy, pasas y nada queda porque ya no soy el mismo que te amó.
Y como platos rotos que aún pegados, hoy rotos son,
no puede volver el fuego a quemar el hielo que quedó
tu te fuiste, el día pasó a la noche y el que te amó ... murió.
Pero hoy lo recuerdo extraño, con la misma pluma pero sin pasión
como si el último tren que ha partido de aquella estación, de los dos,
te halla dejado en el olvido...él siguió su camino pero ¿donde he quedado yo ...?
Extraño sentimiento compartido por el mismo que hoy te escribe y ayer soñó,
que siendo la misma sangre que recorre el mismo cuerpo, no siente hoy
aquel fuego por amarte.... aquellas volvoretas que no revolotean su corazón.
Te fuiste o te dejé partir...., ya no recuerdo quien primero marchó
solo sé que aquello ha muerto y de tanto amor, nada quedó,
solo, recuerdos que vagan como el viento de lo que pudo ser y .... murió
Y así se siente cuando se pasa de la pasión al olvido de hoy
sin malos recuerdos pero también sin añoranzas de un viejo amor,
yo te amé, no tengas dudas... tu libremente... no sentiste su calor.
Lo que pudo haber sido y no fue es vida de amor o desamor,
no es cuestión de buscar otro como quien pone otro botón,
que con los años vividos aprendes a vivir solo, como la luna no alcanza al Sol.
Los hay que aman de mañana... pero por la tarde ... todo se perdió,
duermen sin ese recuerdo y a la mañana siguiente aman, hala...otro botón,
más yo soy de los que al amar lo da todo y hasta el ojal creció para otro botón.
Y así, encerrado en mi cueva... escapando a quien traiga un nuevo botón,
soy feliz con mis recuerdos incluso aquellos sueños... que solo hoy ...sueños son,
que ya mi último tren ha partido y en ese vagón .... solo voy yo.
No hay comentarios:
Publicar un comentario